Rzeżączka (tryper) – objawy, drogi zakażenia i naturalne wsparcie organizmu
Rzeżączka to popularna choroba, o której niewiele się mówi z powodu źle pojętego wstydu. Nadal pokutuje bowiem przekonanie, że chorobą można zarazić się jedynie podczas przygodnych aktów seksualnych. Tymczasem to nieprawda. Udowodniono, że bakteria może do 4 godzin przetrwać na deskach klozetowych, ręcznikach, gąbkach, łóżkach solarnych czy też pościeli. Rzeżączką można się zarazić w publicznych toaletach, na basenie czy też śpiąc we wcześniej niewypranej pościeli, z której korzystała chora osoba.
⚠️ Informacja redakcyjna: Poniższy artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny i informacyjny. Opisuje właściwości substancji chemicznych oraz wyniki badań naukowych dostępnych w literaturze przedmiotu. Nie stanowi oświadczenia zdrowotnego w rozumieniu Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006. Serwis nie rekomenduje stosowania żadnych preparatów. Indywidualne efekty mogą się różnić. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji dotyczących zdrowia skonsultuj się z lekarzem.
Dotąd sądzono, że z rzeżączką stosunkowo łatwo sobie poradzić…Wystarczy podać antybiotyk. Jednak niestety skala zachorowalności (w ostatnich dziesięciu latach zapadalność na rzeżączkę wzrosła dwukrotnie) i masowe używanie leków sprawiły, że bakterie uodporniły się na antybiotyki. Z tych powodów dzisiaj do zwalczania rzeżączki trzeba podchodzić trochę inaczej. To ważne, zwłaszcza jeśli zależy nam na terapii bez skutków ubocznych.
Czym jest rzeżączka i kogo atakuje bakteria Neisseria gonorrhoeae?
Rzeżączka, inaczej tryper, to jedna z najczęściej występujących chorób przenoszonych głównie drogą płciową. Wywoływana jest przez dwoinkę Neisseria Gonorrhoeae.
Bakteria ta występuje bardzo często w środowisku człowieka, podobnie jak gronkowiec złocisty, którego nosicielami stale lub okresowo jest od 10 do 50% populacji.
Bakteria najczęściej atakuje układ moczowo-płciowy, w rzadkich przypadkach obejmuje inne narządy – może prowadzić do zapalenia spojówek, stawów, okostnej czy zapalenia opon mózgowych. Rzeżączka jest jedną z przyczyn zapalenia miednicy. Choroba podnosi ryzyko wystąpienia ciąż pozamacicznych. Nieleczona niestety jest przyczyną niepłodności, a w skrajnych przypadkach może kończyć się posocznicą i być zagrożeniem dla zdrowia oraz życia.
Rzeżączka u kobiet w początkowym stadium może przebiegać bezobjawowo. Może być także mylona z grzybicą pochwy, jednak poza upławami, co mogłoby sugerować „zwykłą infekcję”, jest przyczyną również nieregularnych cykli miesięcznych i obfitych miesiączek.
Trochę inaczej przebiega to u mężczyzn. Choroba rozwija się znacznie szybciej i można ją łatwiej wykryć. Już po kilku dniach od zakażenia u panów pojawia się wyraźne swędzenie oraz pieczenie, a z cewki wydostaje się ropna wydzielina. Podczas oddawania moczu zarażony mężczyzna odczuwa wyraźny ból. Trudno przeoczyć i zignorować te objawy.
Jak dochodzi do zakażenia rzeżączką?
Najczęstszą formą przenoszenia bakterii jest stosunek seksualny niezabezpieczony prezerwatywą. Chorobą można się zarazić także podczas seksu analnego i oralnego.
Udowodniono, że bakteria bytuje również w otoczeniu i może utrzymać się na powierzchniach, z których korzystała osoba chora. Z tego powodu tak bardzo ryzykowne jest pożyczanie innym osobom ręczników, strojów kąpielowych, korzystanie z sauny, solarium, bez odpowiedniego przygotowania tych miejsc oraz siadanie bezpośrednio na desce w publicznej toalecie.
Niestety do zarażenia może dojść również podczas porodu drogami natury. Zakażona matka może bakterie przekazać dziecku, dlatego rzeżączka jest tak groźna w ciąży, bo nierzadko powoduje nieodwracalne zmiany u dziecka.
Jak wykrywa się rzeżączkę – diagnostyka i wymaz?
Podejrzenie występowania rzeżączki może nasunąć się po obserwacji objawów. W 100% jednak chorobę diagnozuje się po pobraniu wymazu z cewki od mężczyzn lub pochwy u kobiet. Badanie bakteriologiczne daje pewny obraz sytuacji i pozwala podjąć decyzję o kolejnych krokach.
Jak wspierać organizm przy rzeżączce?
W związku z tym, że z bakteriami wywołującymi rzeżączkę walczy się od dziesiątków lat antybiotykami, ta powszechna metoda jest coraz mniej skuteczna w zwalczaniu infekcji. Lekarze zauważają, że bakterie są coraz bardziej odporne na antybiotykoterapię, która nie dość, że dobrze nie działa, to jeszcze powoduje szereg skutków ubocznych. Osłabia organizm i sprawia, że łatwiej złapać kolejną infekcję.
Nie mniej jednak nie wielu lekarzy o tym wie, a jeszcze więcej nic o tym nie wspomina osobom zakażonym. Dotyczy to praktycznie każdego zakażenia bakteryjnego, grzybiczego, pasożytniczego. Podczas walki z jakimkolwiek patogenem musimy pamiętać o tym, aby odbudować osłabioną odporność organizmu. Kiedy będziemy wiedzieli, że jest osłabiona? Silny i zdrowy organizm jest w stanie sam bronić się przed atakiem intruzów z zewnątrz, jeśli więc dochodzi do inwazji możemy mieć pewność, że równowaga układu immunologicznego jest zachwiana.
Czy istnieje naturalna alternatywa dla antybiotykoterapii przy rzeżączce?
Na szczęście tak. Przynosi ją Matka Natura, która tworząc chorobę o nazwie rzeżączka, udostępnia również antidotum.
Znana jest długa lista naturalnych składników wykazujących silne działanie antybakteryjne, przeciwgrzybiczne i przeciwpasożytnicze. Moc zamknięta w roślinach ma tę przewagę nad antybiotykami, że nie powoduje żadnych skutków ubocznych i można korzystać z niej za każdym razem, gdy jest taka potrzeba.
Bibliografia:
Choroby zakaźne i pasożytnicze, Z. Dziubek
Najczęściej zadawane pytania o rzeżączkę
Czym jest rzeżączka i jakie bakterie ją wywołują?
Rzeżączka (tryper) to choroba zakaźna wywoływana przez Gram-ujemną bakterię Neisseria gonorrhoeae (dwoinię rzeżączki). Jest jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową – WHO szacuje ponad 80 mln nowych zakażeń rocznie. Bakteria atakuje głównie układ moczowo-płciowy, ale może też powodować zapalenie spojówek, stawów i opon mózgowych.
Jakie są objawy rzeżączki u kobiet i mężczyzn?
U mężczyzn objawy pojawiają się po 2–5 dniach: ropna wydzielina z cewki moczowej, pieczenie i ból przy oddawaniu moczu. U kobiet rzeżączka często przebiega bezobjawowo lub daje niespecyficzne upławy. Może być mylona z grzybicą pochwy. Nieleczona u kobiet powoduje zapalenie miednicy, nieregularne miesiączki i ryzyko niepłodności.
Czy rzeżączką można zarazić się poza kontaktem seksualnym?
Tak, choć rzadko. Bakteria Neisseria gonorrhoeae może przetrwać do 4 godzin na wilgotnych powierzchniach – deskach klozetowych, ręcznikach, pościeli, sprzęcie solaryjnym. Ryzykowne jest też używanie wspólnych gadżetów erotycznych bez prezerwatywy. Zarażenie może nastąpić podczas porodu drogami natury u zakażonej matki.
Jak diagnozuje się rzeżączkę?
Diagnozę potwierdza się badaniem bakteriologicznym – wymazem z cewki moczowej (u mężczyzn) lub pochwy/szyjki macicy (u kobiet). Badanie mikroskopowe lub hodowla bakteryjna dają pewny wynik. Dostępne są też szybkie testy PCR. Samodzielna obserwacja objawów nie wystarczy do diagnozy.
Jak wzmocnić odporność w trakcie walki z rzeżączką?
Silny układ odpornościowy jest kluczowy w zwalczaniu każdej infekcji bakteryjnej. Pomocne są: oczyszczanie organizmu z toksyn, odbudowa flory jelitowej za pomocą probiotyków, dieta bogata w warzywa i antyoksydanty, unikanie antybiotyków bez wskazań medycznych. Rośliny o działaniu antybakteryjnym – berberys, czosnek, olejek goździkowy – mogą wspomagać naturalne bariery ochronne.